Navicularia [www.navicularia.eu]

Nas ás do vento

noreply@blogger.com (Mariola) — Fri, 16 Oct 2009 11:10:00 +0000

Sinto a forza das correntes cálidas no meu costado, chamándome ó ar.

Ulo o agrio do leite acabado de muxir, escoito o canto das montañas e da herba verde na pradería.

O meu peito ábrese en lilás, mana o silenzo da palabras.

Preparo o altar, recito as beizóns para o novo día, acomodo o meu sorriso sobre a pel antes do

tránsito.

Esterrico os brazos e pecho os ollos.

Xa non sinto soidade nin tristura.

É o momento, irmá.

Nadando a crawl

noreply@blogger.com (Mariola) — Mon, 28 Sep 2009 08:36:00 +0000

Cando o repenique das uñas sobre a mesa se fai tan audible que case se pode ir recollendo como uvas maduras, e a impaciencia é un rictus na faciana máis que un estado pasaxeiro do ánimo.

Malia todo, esta felicidade. Sen máis.

Non son só palabras.

Estrañábate e apareciches nadando a crawl entre as letras da miña cullerada de sopa.

O teu nome, como unha beizón nos meus labios e no novo día.

Botando fume

noreply@blogger.com (Mariola) — Fri, 18 Sep 2009 15:03:00 +0000

O lápis no cadeno.

O cigarro de picadura acabado de liar.

O novo borrador. Os proxectos todos. A constancia que me falta por desenvolver ao completo.

Coido as miñas mans, ferramenta necesaria para o traballo no teclado e no papel, vella garda pretoriana.

Aceite de romeu.

Quéreme.

Demajuana

noreply@blogger.com (Mariola) — Wed, 16 Sep 2009 12:36:00 +0000

Cando unha perfia perde o seu contido, que queda dela?

Son unha demajuana rota en guizos...

Agora xa non precisas que garde en min a túa dor, bágoa nacarada.

Xa son algo máis libre.

Rain, rain

noreply@blogger.com (Mariola) — Tue, 25 Aug 2009 14:16:00 +0000

Viktor Timofeev

Nas azoteas /as
marcas
impenitentes

da chuvia á tardiña
sobre o gris da túa cidade interior.

Hoxe sona.-YO, de Delgado San

Just a bit broken...

noreply@blogger.com (Mariola) — Sun, 23 Aug 2009 16:15:00 +0000

Agora xa non me precisas para nada.

Supoño que só me queda a caixa das cousas esquecidas.

O que son as estrelas no ceo

noreply@blogger.com (Mariola) — Mon, 17 Aug 2009 18:02:00 +0000

Se escribo poemas tristes e falo en soños e ando arrastrando as sandalias (cos ollos sen ver malia que abertos), a culpa non é miña soamente.

Que as bágoas que choro son pequenas estrelas que me pingan nas palmas das mans abertas.

Tés moito que ver nisto.

Tanto que ás veces me sinto alienada: son un oco nunha pedra furada pola corrente.

Di: canto resistirei antes de romperme en guizos e ser area no vento?

Hoxe sona.- L'Échec, de Yann Tiersen

...should have know...

noreply@blogger.com (Mariola) — Fri, 24 Jul 2009 02:18:00 +0000

Pero non o fixen...

Tempo perdido.

De verdade estarei tan vacía por dentro?

Getting healthy

noreply@blogger.com (Mariola) — Thu, 09 Jul 2009 14:16:00 +0000

Hai que recoñecelo: a actividade física, máis alá de certas baixas paixóns que me atraen terrible e irrefreablemente dende hai un tempo, é unha beizón que a natureza nos deixa perto para que accedamos a nós mesmos.

Cantas novas e vellas sensacións recupero agora.

Só me queda afianzar para sempre esta rutina, acomodar de novo o corpo coa mente e viceversa, e seguir adiante.

Getting impatient

noreply@blogger.com (Mariola) — Thu, 18 Jun 2009 16:50:00 +0000

Os días pasan.

Teño un plan case perfecto para estructurar de novo os meus cimentos. Pero todo parece querer levarme a contraria e ir amodiño amodiño.

Voume conformar por uns días coas noitiñas de verán que se van prefigurando na solaina. No doce recordo das que me construiron hai cousa dun ano, case. Cando comprendín.

Hai que comezar polo comezo: recoller os armarios e os mobles. Arrincar a pel vella das paredes e ofrecerlle a redención dunha perspectiva vital nova. Unha dinámica potente, consciente, resistente.

Din que á terceira vai a vencida. E eu xa estou que fervo.

Reitérome

noreply@blogger.com (Mariola) — Tue, 19 May 2009 11:09:00 +0000

Viceversa, de Mario Benedetti

Tengo miedo de verte
necesidad de verte
esperanza de verte
desazones de verte.
Tengo ganas de hallarte
preocupación de hallarte
certidumbre de hallarte
pobres dudas de hallarte.
Tengo urgencia de oírte
alegría de oírte
buena suerte de oírte
y temores de oírte.
o sea,
resumiendo
estoy jodido
y radiante
quizá más lo primero
que lo segundo
y también
viceversa.

Non embargantes...

noreply@blogger.com (Mariola) — Sat, 09 May 2009 22:47:00 +0000

Que se xa non escribo tanto, non importa, coido. Non espero a que te pases e o leas, porque hai outros camiños para dicirche o que pasa pola miña cabeza.

Que prefiro escribirche libros completos de versos a encher esta caixa de texto frío e impersonal, e lerchos sen que esteas diante unha e outra vez, con flores de xasmín arrecendendo á tardiña entre o meu pelo recollido.

Son unha triste radiante Ofelia, non sei se namorada ou antolladiza.

Abre o meu peito mentres aínda palpuxa e colle o que queiras: está todo arrombado para tí.

Sona.- Venus in furs, de The Velvet Underground

Catrocentos

noreply@blogger.com (Mariola) — Sun, 03 May 2009 10:26:00 +0000

Así, en nahuatl. Catrocentas entradas neste blogue.

Que cousas.

E eu, tan pouco faladora...

Parece mentira.

Feliz día da Nai (como cada día, vaia). E parabéns ás Lucía. :)

Honestly...

noreply@blogger.com (Mariola) — Wed, 22 Apr 2009 13:08:00 +0000

LEAVE ME ALONE...

Transmutar(se)

noreply@blogger.com (Mariola) — Wed, 15 Apr 2009 11:48:00 +0000

E logo, os ollos cheos de néboa.

Metamorfose.

E despois de todo, sempre quedas tú.

Sabes?

Unha raia soa

noreply@blogger.com (Mariola) — Tue, 31 Mar 2009 12:42:00 +0000

Crín que todo florecía.

Pero o frío comeuse as miñas entrañas.

Escribir

noreply@blogger.com (Mariola) — Wed, 25 Mar 2009 13:04:00 +0000

A primavera, señoras e señores.

Volvo con novos versos, pero non penso adiantar nada, porque non vaia ser que quede sen algún premio... Ule a corno queimado.

Apertas de pétalas perfumadas.

H. Murakami

noreply@blogger.com (Mariola) — Thu, 12 Mar 2009 15:15:00 +0000

Salgueiro cego, muller durmida.

Foi como unha man turrando do meu corpo dende o profundo.

Quedei flotando na onda expansiva, sen aire, sen alento.

Mais nada que unha ollada bastou, e desarmeime como unha boneca.

Dende a distancia, a miña voz repetíase nun eco antigo, mantra, responso.

Pero, iso si, ca man estendida, espertando da néboa, apertei a súa.

E o meu poemario, pobre e miserento, viaxará a Xapón entre a súa roupa e a súa auga de colonia na maleta.

Perdoen as molestias

noreply@blogger.com (Mariola) — Wed, 04 Mar 2009 14:27:00 +0000

Se só escribo de cando en cando é porque ultimamente me dedico máis a VIVIR.

Que cousas teño ás veces!

Canseira

noreply@blogger.com (Mariola) — Tue, 17 Feb 2009 16:51:00 +0000

Que naceu baixo malos agoiros, e que a lúa se virou dunha cor verde musgo terrible como a bile.

Que nunca sería feliz e que sementaría a desgraza, dixeron os máis vellos tan axiña como abriu os ollos á luz, lembráballo a súa nai mentres choraba ao trenzarlle o cabelo.

Que os deuses non ían permitir que se cumprira ningún dos seus proxectos, dos desexos pedidos axeonllada ás portas do templo, na rúa chea de cores ulindo a especias e a gasolina mal queimada, a lixo e a auga enlamugada nas fochancas.

E o día ulía a cada volta da rúa a pelo de can mollado.

Her Morning Elegance / Oren Lavie

noreply@blogger.com (Mariola) — Wed, 11 Feb 2009 19:27:00 +0000

Amy Winehouse - know you now (BBC)

noreply@blogger.com (Mariola) — Tue, 10 Feb 2009 11:12:00 +0000

Amy Winehouse -- Some Unholy War Live

noreply@blogger.com (Mariola) — Tue, 10 Feb 2009 11:10:00 +0000

Cando

noreply@blogger.com (Mariola) — Fri, 30 Jan 2009 13:58:00 +0000

E non deixa de chover.
Quero ver o sol. Quero senti-la tépeda caricia das raiolas na faciana.

Quero que o meu teclado volva a ter a letra "o" no seu sitio!

Reivindico o "cando"!

Reivindico reivindicar!!

I want a little sugar in my bowl -- Nina Simone

noreply@blogger.com (Mariola) — Thu, 22 Jan 2009 13:32:00 +0000