Inútil

Completamente tolleita, xa non podo camiñar máis alá de onde a miña man chega, se esterrico o brazo.

Completamente tolleita.

Intento agarrar o teu brazo, anga, arnela. Xa non podo sosterme.

Pero as puntas dos meus dedos gorentosos apenas poden imaxinarte na distancia.

Non miras atrás.

Remoio a túa figura no eido profundo do meu soño desacougado.

Nas miñas pálpebras, suor bagorenta.

Area entre os dentes.

Onde estás?