Agora xa non me precisas para nada.
Supoño que só me queda a caixa das cousas esquecidas.
Es gibt kein Haben, nur ein Sein, nur ein nach letztem Atem, nach Ersticken verlangendes Sein. [F. Kafka]// Non existe o Ter, senon o Ser, un só Ser esixente ata o último alento, ata o afogo [F.Kafka]
3 astrolabios:
Tantos soños imposíbeis...
como é que o mundo sexa posíbel?
outro mundo
e este tamén
e un soño dentro sempre precisa saír.
Un anaquiño de soño chega
para nos manter enteiros
Bicos mariolos
A caixa das cousas esquecidas, é a única que sempre queda e precisa de forma mútua ä persoa.
sempre que veño por aquí,
sorprendenme moitos das entradas.
dis tanto con tan pouco.
cada liña chega ata donde ten que chegar.
sen palabrería innecesaria.
coma alguén nú nunha habitación valeira.
Enviar um comentário